Zabawa „Polowanie na piłkę”

Zabawa „Polowanie na piłkę”
6 grudnia 2017 Jakub Śpiegowski

Zabawa polowanie na piłkę to jeden z moich ulubionych środków treningowych dla najmłodszych. Ostatnio przedstawialiśmy ją nawet na VIII Konferencji Trenerów w Racocie i dzisiaj też chciałbym Ci ją przypomnieć.

Jest tutaj wszystko – gra 1 x 1, prowadzenie piłki, drybling, ochrona piłki, balans ciałem, percepcja, koordynacja, sprawność ogólna, rywalizacja i wysoka intensywność, a do tego jeszcze duża dawka dobrej zabawy! Czego chcieć więcej?

Takie ilustracje możesz wykonać w Unicoach Creator lub w Unicoach.

Organizacja

  • Każde dziecko ma piłkę.
  • Dzieci dobrane są w pary.
  • Jedna osoba z pary ma piłkę w rękach, a druga przy nodze.

Przebieg

  • Pierwsza osoba z pary prowadzi piłkę dowolnie, często zmienia kierunki. Ochrania piłkę przed kolegą z pary.
  • Druga osoba próbuje wyprzedzić prowadzącego i rzucić swoją piłką w jego piłkę.
  • Każde trafienie to jeden punkt.
  • Zmiana ról następuje na sygnał trenera, po określonym czasie (ok. 60 sekund).
  • Każdy zawodnik powinien być prowadzącym przynajmniej 2-3 razy.

Wskazówki i uwagi

  • Ważne jest, by dzieci przez cały czas prowadziły piłki blisko przy nodze. Tempo prowadzenia powinno być spokojne, chodzi przede wszystkim o częste zmiany kierunków i ochronę piłki ciałem przed kolegą z pary.
  • Warto podpowiedzieć dzieciom, by nie rzucały piłki z daleka. Ich zadaniem jest wyprzedzenie kolegi i trafienie z bliska. Dzięki temu będą mogły zdobyć więcej punktów.

Zabawa polowanie na piłkę

Zarówno skrzat (5- i 6-latek), jak i żak (7- i 8-latek) poradzi sobie z tym zadaniem. Kluczowy jest tutaj dobry pokaz trenera. Oczywiście na początku nie jest łatwo, niektóre pary mogą od razu nie załapać, ale wystarczy chwila rozmowy i zaraz wykonują zadanie poprawnie.

Najlepiej pokazać dzieciom, że prowadzący ma poruszać się blisko polującego, „kiwać się” z nim i osłaniać piłkę. Nie wolno biegać i uciekać jak najdalej od kolegi. Nie na tym to polega. Prowadzący musi cały czas być obok kolegi, zasłaniać piłkę, robić zwody, „kiwać się”.

Polowanie na piłkę prowadziłem nawet w grupie skrzata młodszego (5 lat, obecnie rocznik 2012 z domieszką 2013). Dzieci dały radę! Co prawda po rozpoczęciu trzeba było podejść do prawie każdej pary i skorygować działanie (większość mimo mojego skrupulatnego pokazu zaczęła uciekać od kolegi z pary), ale chwilę później wszyscy już dobrze się bawili i dużo uczyli!

Tą zabawę (oraz 90 innych propozycji) znajdziesz w mojej książce – Zabawy piłkarskie dla najmłodszych.
zabawy pilkarskie dla najmlodszych

0 komentarzy

Zostaw odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

72 − 68 =